Evet sayın Ayşegül olaya sırf mantığımızla bakarsak tamda bu söylediğin gibi veya benzerleri gibi çıkarımlar yapmak çok doğru gelir. Ancak mantığımızında hep aynı mantık olmadığı zamanla olumlu yada olumsuz yönde geliştiği gerçekliklerinide hesaba katarak birde kalp ve vicdan olgumuzuda katarsak düşünüp anlamayı çok istersek farklıda düşünmeye başlayabiliriz. Tabi bunu istemek yada istemeyerek sadece mantıkla devam etmekte herkesin kendi tercihi. Sadece bir organa yüklenerek bütün meseleyi anlayamayabiliriz. Belkide kalp beyine sadece kan pompalamıyor ona yolladığı kanla yada sinirlerle şekil veya biçimde veriyor olabilir, tamamen yada kısmen. İçimizde kalp kadar canlı bir organ daha yok, biraz dikkat kesilince sesini bile duyabiliyoruz ama ne kadar iyi dinleyebiliyoruz mesele orada sadece tık tık sesindenmi ibaret onun sesi? Gözünle görürsün kulağınla duyarsın ama bunlar beynine sinirler vasıtası ile iletiltiğinde algılarsın aslında gerçekte görüntü ve sesi duyma beyninde oluşur; diyelimki gördüğün yada duyduğun şey sende heycan uyandırdı neden bunu kalbinle hissedersin veya tam tersi çok üzücü birşeyse yine kalbinde bir acı yada boş olma sıkışma gibi hissedersin. Bir şeye beyninlemi inanırsın kalbinlemi? Çok korktuğun zaman beyninmi zorlanır kalbinmi? Çok cesurca davranman gerektiği bi an gelirse beyninmi karar verir kalbinmi? Davranmaya kalkarsan bunu kaldırcak yada kaldıramayacak olan beyninmidir kalbinmidir? Sana sevilesi gelen bir şeyi beyninlemi sevebilirsin kalbinlemi ? Neyse çok uzatmayayım daha da düşünürsek benzeri çok şey daha örnekleyebiliriz. Demek istediğim belkide sadece olaya mantıkla bakmamak gerek onun yanında kalbimizide işin içine sokmaya çalışmalıyız. Belki ikisinin bir uyum içinde belli bir oranı yakalaması gerekıyor olabilir. Aksi halde sadece mantıkla aklı başında her insan aynı senin tariflendirdiğin yada yakın anlamlarını düşünür.Ben bakdım buldum anladım diyemıyorum henüz, sadece anlamaya çalışmak için çaba göstermeye devam ediyorum. Ama bir şeyden biraz emin olmaya başladım gibi bir şeye gerçekte beynimizle inanıp güvenemeyiz bu şey ne olursa olsun farketmez. Beynimizle mantık yürütüp şeyler hakkında kendimizce yargılara varırız ancak sonuçta sadece kalbimizle inanıp güvenebiliriz. Belki abartılı gelecek ama hatta kendimize bile sadece beynimizle güvenmeye kalkarsak an gelir kendimizi bile tanıyamaz hale gelebiliriz. O bakımdan kalbimizi bir köşeye atıp unutmamalıyız diye düşünüyorum.