Yalnızlığın artışı konusunda somut bir gözlemim olmadı.. Günümüzün klasik söylemleri (özellikle internet) diğerlerinin de bahsettiği gibi buna neden olabilir.. Antisosyallik (ki bence o kadar da kötü sayılmaz) yolunda şikayet edilebilir bir durum olsa da ben yalnızlığımdan (artık ne kadar bir başıma kalabiliyorsam) çok memnunum.. Benim dışımdaki her şey (hatta bazen kendim bile) huzursuzluğumun kaynağı olabiliyor çünkü.. En çok da insanların yersiz meraklarına dair oluşturdukları soru işaretleri ve bunlara cevap arama süreci midemi bulandırıyor.

Bakılan açıya göre yalnızlığın cazibesi veya iticiliği şekillenebilir elbet. Kimi için işkenceden farksızdır. Benim için ise sadece bir sığınak tüm kaçtıklarımdan beni saklayan.

"Eğer insanlar Tanrı olsaydı, kendilerini demokratik olarak yönetebilirlerdi. İnsanlar Tanrı olmadıklarına göre, mükemmel bir devlet insanlara göre değildir."

Jean-Jacques Rousseau