Habercilik işte bu durumda...

1- Patron ve öngördükleri dışında kimsenin ırkı, cinsiyeti, sosyal düzeyi ve dini inançları bizi bağlamaz. Biz işimize bakarız.

2- Düşünce, vicdan ve ifade özgürlüğü, genel ahlâk anlayışı, din duyguları, aile kurumunun temel dayanakları da bizi bağlamaz. Yeter ki reytingi bol olsun.

3- Paraya ya da hisse senedine tahvil edilmeyen haber, haber değildir. Kalemini gerekirse kır, asla satma! Kirala, daha çok kazanırsın.

4- Haberin yalan da olsa, itiraf etme. İtiraf imaj götürür, iftira tiraj getirir.

5- Kişilerin özel hayatı gazeteciler dışında kimseyi ilgilendirmez.

6- Yanlış haber, doğru haberden; yalan haber ise her ikisinden daha iyidir.

7- Haber değeri olmayan yatak odasına girme, zaman kaybedersin.

8- Atlama! Atlat! Abar ve abart! Haber, gazetecinin ortak malıdır. Arşive manşet olmaktansa, devam sayfasına tek sütun ol.

9- Aksi gazeteyi tatmin edene kadar herkes suçludur. Bir basın-yayın organının tatmin ölçüsü serbest piyasa kurlarına göre ayarlanır. Teminat mektubu, beraat ilamından daha tatmin edicidir.

10- Önce as, sonra yargıla! Haber elinde patlayabilir.

11- Herhangi bir suçun en kestirme faili, objektife en yakın kişidir.

12- Haber kaynağının gizliliği, pazarlığa tabidir.

13- Gazeteci, patronunu kızdıracak yahut işten atılmasına yol açacak yöntem ve tutumla haber araştırmaktan sakınır.

14- Kansız haber, cansız haberdir. Yanında can çekişen baban bile olsa, önce resmini çek, sonra hastaneye götür! Eğer bu bir kadınsa, deklanşöre basmadan önce eteğini sıyırmayı unutma!

15- Özel haberlerin bedeli, haber kaynağından tereddüte yer bırakmayacak bir şekilde tahsil olunur.

16- Basın özgürlüğü, gazetecinin onurudur. Bizi tekzip edenin sülalesini tekzip ederiz!

Ne yazık ki basın bu durumda...

Her Şeye Rağmen...!


04.07.2007... Biri Doğdu Biri Öldü...