bütün filmlerini izledim reha erdem'in. hepsinden de ayrı ayrı keyif aldım. korkuyorum anne zaten başlı başına farklı bir filmdi.
el ele, saç saça, baş başa, göz göze...
filmin konusu zaten pek önemli değildi de nasıl bu kadar dağınık görünen bir filmi bu kadar bütün yapmış bilemedim
çok oldu izleyeli, geçen yaz da trt2'de çıkmıştı. film tamamen küçük güzelliklerden oluşmuş bence (terzinin oğluna "keten" adını vermesi aklımda kalmış mesela). dünya sinemasında vardır benzerleri belki ama benim böyle bir filmi ilk izleyişimdi, belki de ondan daha bi sevdim.
yeni filmi (sanıyorum Kosmos) merakla beklenir..