Beynimizin her köşesine konuşlanmış olan gündelik hayatın tahakkümcü kapı bekçilerini defettiğimizde içeride nelerin olduğunu görmek ve hayatı bir de bu açıdan değerlendirebilmek için, e tabi bi taraftan da eğlenmek için.

Devletin bunu yasaklaması, içeni ekeni, satanı kodese tıkması ne manaya gelir?
Toplumun içeni dışlaması, bir nevi ucube muamelesi yapması ne manaya gelir?
Bu bitkinin tarımı yapılan ilk bitki olması,70 yıl öncesine kadar (aradaki dönemi siz hesaplayın) serbestçe içilmesi ama tarih kitaplarında esrarın mahvettiği hayatlara pek rastlanmaması ne manaya gelir?
İşin ucundaki azınlık sindirme ve pamuk ticari pazarı geliştirme planları ne manya gelir?

Peki, Esrar mı mevcut yaşamın bir parçasıdır yoksa esrar yasağı mı?

Öyle ahım şahım bir bağımlılığı yoktur, sorun kişinin kendisi ve bağımlılığa yatkınlığıdır, hayattan kaçış isteğiyle maddeye sarılmasıdır. Bağımlıyım diyen kişi o olmasa içkiye, afyona, amfetamine, internete, televizyona, başka bir insana, özetle zihnini yaşadığı dünyadan uzaklaştıran herhangi bir şeye bağımlı olabilir. Mevzu kendisiyle ve hayatıyla yaşadığı kopukluktur.

Ayrıca bazı bağımlılıklar da güzeldir be, yarenin dudağındaki tada, dağların doruklarındaki eşsiz huzura, denizin altındaki hayatı seyre, havada süzülmenin verdiği inanılmaz hisse, yolculuğa, özgürlüğe, kendin olmaya gibi.

Tercihtir karışılmaz ama denemek belki fikrini değiştirebilir

Buradaki asıl sorun popülerlik mi yoksa sterilizasyon mu? Alternatif bir steril yaşamı savunabilir misin mesela?

İçerdeki şemsiye açılmasın diye herkesin kişisel mücadele yöntemi aynı olacak diye bir kural mı var? Kimi içki içer, kimi meditasyon yapar, kimi seks peşinde koşar, kimi her akşama bir tv dizisi sıralar, kimi böyle forumlara abidik gubidik yazılar yazar, kimi de alır sarar yakar, hepsini birden yapan da çıkabilir tabii.

Karşı çıkış adına içenden, içse de içmese de bi halt olmaz zaten, ancak yasaklanmasına ve içenin gördüğü ucube muamelesine karşı çıkmayan anarşiden bahsetmesin bence...