20-04-2007, 02:08
|
|
|
Beni tut...
Ben, senin bunu okurken parmagınla yanagına dokundugunu, gözlerini hafifçe
kıstıgını görmeyecegim.
Elimin uzanamadıgı yerlere kelimelerimle sokulmaya çalısmamın, kırılgan
harflerden kurulmus görünmez bir köprüden sana dogru yürürken düsmekten
böylesine korkmamın, sana tek bir bakısla anlatabilecegime inandıgım ve
birçogunun belki bir ismi bile olmayan birçok duygunun her birine isimler
bulmaya ugrasmamın benı nasıl yaralayıp yordugunu bilmeyeceksin. Ilerde
bir gün bana çok karmasık ve anlasılmaz gözükecek olsalar da, su anda bana,
kendime saplamak için elimde tuttugum bir bıçak gibi sade ve içmeye
hazırlandıgım zehirli bir su gibi berrak gözüken duygularımın, keskin ve
yakıcı tadını, onların üstünü örten sözcüklerin altından çıkarıp
çıkarmamakta duydugum kararsızlıgı da herhalde sana hiç anlatamayacagım.
Halbuki bütün korkunçlugu sadeliginde gizli olan duygularım o kadar açık
ki.
Yoruldugumda, bıktıgımda, yenilginin tam kıyısında durdugumu hissettigimde
beni sadece bana dokunarak iyilestirebilecegini biliyorum.
Degmeden, hatta bazen seni görmeden, sıcaklıgını istiyorum.
Yalnızım....
Kendimi yalnız hissediyorum ki bu yalnızlıktan da kötü.
Benim yalnızlıgımı ve kendimi yalnız hissetmemin yalnızlıktan da kötü
oldugunu anlayacak senden baska kimsem yok.
Ve sen de yoksun.
Belki de hiç olmayacaksın.
Sözcüklerden olusturmaya ugrastıgım bir köprüden sana ulasmaya çalısacagım
Ve biliyor musun, sen bütün bunları okurken, ben yazdıklarımı sakacı
gülüslerimle reddedecegim.
Beni bir gün görürsen, gördügün bu satırları sana yazan olduguma
inanmayacaksın.
Duymak istedigim sevgiyi, özlemi ve bunları duymaktan duydugum korkuyu
güvenli bir durusun ardına saklayacagım.
Yüzümde satırlarımdan bir iz aradıgında, onlar orada olmayacak.
Sana nasıl yalvardıgımı hiç isitmeyeceksin, sıradan bir ''Nasılsın''
sözcügü saklayacak o yalvarısı.
Ama bütün bunlar, bu sahte kibir, bu sakacı gülüs, bu sıradan ''Nasılsın''
sözü, bu güvenli durus, içimdeki sesi dindirmeyecek.
Aralarında dolastıgım kalabalıklar içinde benim yalnızlıgımı gören ve
kendimi yalnız hissetmemin yalnızlıktan da kötü oldugunu sezen bir tek sen
varsın.
O kadar sade ki duygularım.
Kırılgan bir köprüden sana dogru yürüyorum.
Sana ulasamazsam, sesim ve kelimelerim sana degmezse ve sen bana bir daha
dokunmazsan, iste o zaman, korkarım sonsuz ve sensiz bir bosluga
yapayalnız düsecegim.
Beni tut, beni her seye ragmen tut......
_alıntı_
|